ΓΝΩΜΕΣ: Τα στοιχεία που σηματοδοτούν την αναγκαιότητα και επιτακτικότητα των αλλαγών σε μία επιχείρηση

του Μάρκου Γ. Βάλβη |

Η αναγκαιότητα και επιτακτικότητα της αλλαγής. 

Αλλαγή είναι μία μεταβολή ή μετακίνηση και θα λέγαμε οποιαδήποτε μεταβολή ή μετακίνηση, στις οργανωτικές διαδικασίες και διεργασίες, που είναι επιτακτική η ανάγκη να πραγματοποιηθεί, για να χειριστούμε και να ανταποκριθούμε με επιτυχία στις εξωτερικές πιέσεις, με επικέντρωση, στόχευση, αποτελεσματικότητα και επιτυχία.

Η αλλαγή είναι διάχυτη στις μέρες μας. Πολλές οργανώσεις και επιχειρήσεις, σε όλο τον κόσμο, αντιμετωπίζουν ένα σκληρό ανταγωνισμό και ένα συνεχές, μεταβαλλόμενο επιχειρησιακό περιβάλλον. Για να επιβιώσουν, επενδύουν το χρόνο τους και τους πόρους τους και αλλάζουν τα προγράμματά τους, έτσι ώστε να αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, έναντι των ανταγωνιστών τους. Η πίεση θα έλεγα ότι είναι συντριπτική. 

Μερικοί έχουν ήδη ξεπεράσει το σημείο, όπου η ανάγκη για αλλαγή είναι τόσο μεγάλη, που δεν έχουν τη δυνατότητα να απορροφήσουν μεγάλο μέρος της αλλαγής, χωρίς να εκτεθούν σε δυσλειτουργικές συμπεριφορές και καθυστερήσεις. 

Ο χρόνος είναι τόσο σημαντικός, που πρέπει να είμαστε μπροστά από τους ανταγωνιστές μας και σε εθνικό και σε παγκόσμιο επίπεδο. 

Η περίοδος της ακατάπαυτης αλλαγής είναι πάνω μας και ως εκ τούτου πρέπει να μπορούμε να μπούμε μέσα σε αυτή, με νέες και ευέλικτες μεθόδους, οργανωτικές δομές και πρακτικές, για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η επιχείρησή μας ή ο οργανισμός μας. 

Γιατί είναι ανάγκη να αλλάξουμε. 

Η οποιαδήποτε επιχείρηση σήμερα πρέπει να είναι ανταγωνιστική μειώνοντας το κόστος, όπου είναι δυνατόν. 

Πρέπει να έχει το χαμηλότερο κόστος, για να είναι η καλύτερη και πιο ευέλικτη. 

Με αυτόν τον τρόπο οποιαδήποτε επιχείρηση θα γίνει δυνατή και θα θωρακισθεί, για να μπορεί να αντισταθεί και να υπερνικήσει τις απειλές, είτε αυτές είναι στον εθνικό χώρο, είτε είναι στο διεθνές περιβάλλον. Να διασφαλίσει τις αγορές της με το να γίνει ο προμηθευτής που θα προτιμάται από τους πελάτες της. 

Δύναμη και ικανότητα για κέρδη θα εξασφαλίσουν επενδύσεις στην επιχείρηση, ώστε να μπορεί να επεκταθεί, όταν θα είναι κατάλληλος ο χρόνος. 

Χρειάζεται η επιχείρηση να οικοδομήσει με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη μεταξύ όλων των παραγόντων της. Η εμπιστοσύνη «δένει» τους ανθρώπους και ενισχύει την ομαδική εργασία και γενικότερα το πνεύμα ομάδας. 

Η εμπιστοσύνη θα δώσει τη δυνατότητα να γνωρίζουν όλοι τι να περιμένουν από την επιχείρηση. 

Οι εργαζόμενοι θα γνωρίζουν τη διαδρομή και έτσι θα μπορούν να δουλέψουν όλοι μαζί για να δημιουργήσουν το μέλλον τους. 

Τα σημεία που προειδοποιούν για την επικείμενη αλλαγή. Ποιές είναι οι καταστάσεις και τα σημεία που «κτυπούν» κόκκινο και «φωνάζουν» από μακριά, ότι μία επιχείρηση ή ένας οργανισμός δεν «πηγαίνει» καλά και χρειάζεται να επέμβουμε και να αλλάξουμε θέτοντας σε λειτουργία τα προγράμματα αναδιάρθρωσης και αναδιοργάνωσης, αλλά και ενεργοποιώντας το δυναμικό μας για την αποτροπή δυσάρεστων καταστάσεων. 

1. Απουσία από την πραγματικότητα, που ρέει με συνέχεια και ένταση. 

Η επιχείρηση και τα στελέχη της δεν γνωρίζουν που πηγαίνει η επιχείρησή τους. Είναι κλεισμένοι όλοι στο «καβούκι» τους και δεν τους απασχολεί τι συμβαίνει έξω από την επιχείρηση.«Υπό μανδραγόρα καθεύδουν», όπως θα έλεγε ο αρχαίος φιλόσοφος. Οι πόρτες τους είναι κλειστές και όλοι είναι απασχολημένοι. Τους ενδιαφέρει να δουλεύουν μόνο για αυτά που έμαθαν, εδώ και χρόνια, και πρέπει να αισθάνονται προφανώς, ότι ζουν μόνοι στον κόσμο και στην επιχείρησή τους. Η επιχείρησή τους είναι αποκομμένη από τη ζωή και τη δράση. Μοιάζει να ζει σε άλλους καιρούς και άλλους χρόνους. 

Έξω από την πόρτα τους, οι προκλήσεις και οι προσκλήσεις της σημερινής πραγματικότητας και των σύγχρονων καιρών, τους δίδουν μηνύματα και αυτοί δεν ανταποκρίνονται, γιατί κατά τη γνώμη τους όλα καλά πηγαίνουν. Δεν γνωρίζουν το «ποιόν» αυτών των «επισκεπτών» και δεν αντιλαμβάνονται το τι μπορεί να συμβεί σήμερα, αύριο ή ακόμα και αυτή τη στιγμή. Εδώ και τώρα. Μπορεί ανά πάσα στιγμή να γίνουν μάρτυρες απροσδόκητων καταστάσεων και συμφορών. 

2. Πτωχό και άνευρο οργανωτικό κλίμα. 

Στην περίπτωση αυτή το περιβάλλον αντιστέκεται στις νέες ιδέες, δεν ενθαρρύνει την αντίληψη της ευθύνης, τιμωρεί αντί να ανταμείβει, περιπλέκει αντί να ξεκαθαρίζει και αποτρέπει τους ανθρώπους από την πραγματική ομαδική και ανανεωτική εργασία. 

Όταν, σε μία επιχείρηση, δεν αγγίζουν τη «ψίχα» της οι νέες πρακτικές, οι προσεγγίσεις, οι νέες ιδέες, τα νέα σχήματα, οι νέες μέθοδοι, τότε δεν μπορεί ο οργανισμός να αναλάβει, να ανανεωθεί και να ανασυνταχθεί. Δεν μπορεί ο σύνολος οργανισμός να δράσει αποτελεσματικά. Δεν μπορεί μία επιχείρηση με παρωχημένες σκέψεις και σκουριασμένες ιδέες να προχωρήσει στο μέλλον. Δεν έχει προοπτική. Δεν προχωράς μπροστά όταν δεν έχεις τη δύναμη να αποχωριστείς το παρελθόν και να δεις το σήμερα και το αύριο απελευθερωμένος από τις προκαταλήψεις σου και τους φόβους σου. 

3. Ακατάλληλο στυλ ηγεσίας. 

Οι ηγέτες-Διευθυντές της επιχείρησης δεν μπορούν να υποκινήσουν και να μεταβάλουν τις απόψεις των άλλων, να αποφασίσουν, να πάρουν πρωτοβουλίες σε καιρούς κρίσης ή να βοηθήσουν τους εργαζομένους, που σε τέτοιες στιγμές είναι αποσβολωμένοι, να καταλάβουν τις κρίσιμες επιδεξιότητες, τις στάσεις και τις δυνατότητες για επιτυχία. 

4. Ασυνάρτητες οργανωτικές δομές. 

Το πλαίσιο εργασίας για λειτουργικές και γεωγραφικές δραστηριότητες είναι συχνά περισσότερο ανακλάσεις της ιστορίας της επιχείρησης, παρά καθαρό Μάνατζμεντ, αναφορικά με την στρατηγική και την απόδοση της εργασίας. Το αρνητικό αυτό σημείο υπογραμμίζει την ανεπάρκεια της επιχείρησης να εφαρμόσει το καθαρό Μάνατζμεντ. 

5. Απηρχαιωμένα συστήματα και διαδικασίες. 

Ακολουθούνται και υποστηρίζονται τρόποι πραγματοποίησης διαφόρων πραγμάτων, που πιθανώς απέδωσαν για οργανώσεις στο παρελθόν και ίσως μπορούν να προσφέρουν σε κάτι και σήμερα, όχι όμως αύριο. Αυτό όμως το «κάτι» δυστυχώς φορές ξεφεύγει τα όρια και παραμονής του μέσα στη σκέψη και τη βούλησή μας και «τρώει» «σαν τρωκτικό» την αποφασιστικότητα και την κίνηση μας προς το μέλλον. 

Ορισμένα συστήματα και διαδικασίες, που έγιναν στο παρελθόν είναι δυνατόν, εάν επανεξεταστούν κατάλληλα, ίσως να μπορούν να προσφέρουν και σήμερα, στη σημερινή επιχείρηση, αλλά είναι σίγουρο ότι αδυνατούν να προσφέρουν αύριο. Η εμπειρία έχει δείξει ότι η αλλαγή πρέπει να εκφέρεται και να πράττεται καθαρή και όχι νοθευμένη και οι δημιουργοί της να είναι με ανοικτότητα και όραμα. 

Είμαστε υποχρεωμένοι να τα αλλάξουμε όλα και να τα αναθεωρήσουμε και να τα προσαρμόσουμε, ώστε να αντέχουν στη σημερινή πραγματικότητα, για να είμαστε σε θέση να λειτουργήσουμε αύριο, πιο αποτελεσματικά και πιο παραγωγικά και κυρίως να μπορέσουμε να σταθούμε πιο ψηλά, από τους ανταγωνιστές μας, να μπορούμε να έχουμε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, διαφορετικά θα μείνουμε πίσω, θα γίνουμε ουραγοί και όχι μπροστάρηδες και θεμελιωτές. 

6. Δυσλειτουργικά συστήματα αμοιβών. 

Αυτά τα συστήματα δεν ενθαρρύνουν την παραγωγικότητα και ικανότητα, τις στάσεις και τις απαιτούμενες συμπεριφορές στον κόσμο που ζούμε. Θα μπορούσα να αναφέρω, αλλά δεν επιτρέπει ο χώρος ενός άρθρου, πολλά παραδείγματα επιχειρήσεων, που είχαν καθιερώσει και εγκαθιδρύσει συστήματα αμοιβών, που επικροτούσαν «κατά πάντα» και « διά πάντα» την αναξιοκρατία. 

7.Απουσία ευελιξίας. 

Δεν υφίσταται η ικανότητα να μετακινηθεί η επιχείρηση, από ένα αυστηρό πλαίσιο σε ένα ευέλικτο και προοδευτικό πλαίσιο. Η ευελιξία στην επιχείρηση επιτρέπει να κινείται με τέτοιο τρόπο, που βοηθά την λειτουργία εναλλακτικών μεθόδων και τρόπων χωρίς τη στατική λειτουργία του παρελθόντος. 

Με τα εύστροφα και ευέλικτα σχήματα θα δοθεί στην επιχείρησή μεγαλύτερη αξία, ταχύτητα, χάρη, επιδεξιότητα, προτάσεις και λύσεις ανανέωσης. Τα αποτελέσματα θα είναι θετικότερα, οι προοπτικές ασφαλέστερες και το μέλλον βεβαιότερο. 

Όπως αντιλαμβάνεσθε η μόνη απάντηση είναι, ότι όλοι, επιχειρήσεις και εργαζόμενοι, πρέπει να αλλάξουμε και να κινηθούμε πέραν από τους φόβους μας και τις προκαταλήψεις μας. Αυτό βέβαια δεν είναι εύκολο, αλλά όμως δεν είναι ούτε πληκτικό ούτε χωρίς ανταμοιβές. Μια στρατηγική προσκόλλησης στο παρελθόν δεν είναι πια βιώσιμη, αυτή θα εξασθενίσει την οποιαδήποτε επιχείρηση και θα δημιουργήσει προβλήματα μεγάλα και πολλές φορές αξεπέραστα. Τώρα όλοι και στο μέλλον πάλι όλοι θα πρέπει να αρχίσουμε να μαθαίνουμε, πως θα αντιμετωπίσουμε τις αλλαγές, πώς θα αναπτύξουμε τις όποιες ηγετικές ικανότητες έχουμε και πως θα βοηθήσουμε την επιχείρησή μας ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί στη διαδικασία των αλλαγών και των αναδιαρθρώσεων, που είναι μια διαδρομή μεγάλη και καρποφόρα.